loading...

همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص)

همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص)

در این مطلب می خواهیم در مورد همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص) توضیحاتی را برای شما آماده کرده ایم شما می توانید با دنبال کردن ما تا انتهای این مطلب همراهی کنید .

اسم : محمد بن عبد الله

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) در تورات و برخى كتب آسمانى «احمد» ناميده شده است . آمنه؛ دختر وهب؛ مادر حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) پيش از نامگذارىِ فرزندش بوسیـله عبدالمطلب به محمّد؛ وى را «احمد» ناميده بود.

همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص)
همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص)

كنيه حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) : ابوالقاسم و ابوابراهيم.

القاب حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) : رسول اللّه؛ نبى اللّه؛ مصطفى؛ محمود؛ امين؛ امّى؛ خاتم؛ مزّمل؛ مدّثر؛ نذير؛ بشير؛ مبين؛ كريم؛ نور؛ رحمت؛ نعمت؛ شاهد؛ مبشّر؛ منذر؛ مذكّر؛ يس؛ طه‏ و…

منصب حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) : آخرين پيامبر الهى؛ بنيان‏گذار حكومت اسلامى و نخستين معصوم در دين مبين اسلام.

تاريخ ولادت حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) : روز جمعه؛ هفدهم ربيع الاول عام الفيل مساوی با سـال ۵۷۰ ميلادى (به روايت شيعه). بيشتر علماى اهل سنّت تولد آن حضرت را روز دوشنبه دوازدهم ربيع الاول آن سـال دانسته‏اند.

عام الفيل؛ همـان سالى هست كه ابرهه؛ با چندين هزار مرد جنگى از يمن به مكه يورش آورد تا مسکن خدا (كعبه) را ويران سازد و همگان را به مذهب مسيحيت وادار سازد؛ ولی او و سپاهيانش در مكه با تهاجم پرندگانى به نام ابابيل مواجه شده؛ به هلاكت رسيدند و به اهداف شوم خويش نايل نيامدند. آنان چون سوار بر فيل بودند؛ آن سـال به سـال فيل (عام الفيل) مشهور گشت.

محل تولد حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) : مكه معظمه؛ در سرزمين حجاز (عربستان سعودى كنونى).

نسب پدرى حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) : عبدالله بن عبدالمطلب (شيبة الحمد) بن هاشم (عمرو) بن عبدمناف بن قصّى بن كلاب بن مرّة بن كعب بن لوىّ بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر (قريش) بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن الياس بن ضرردار بن نزار بن معد بن عدنان.

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) روايت شده هست كه هر وقت نسب من به عدنان رسيد؛ همـان جا نگاه داريد و از آن بالاتر نرويد. ولی در كتاب‏هاى تاريخى؛ نسب آن حضرت تا حضرت انسان (علیه السلام) ثبت و ضبط شده هست كه فاصله بين عدنان تا حضرت اسماعيل؛ فرزند ابراهيم خليل الرحمن(علیه السلام) به هفت پشت مى‏رسد.

مادر حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) : آمنه؛ دختر وهب بن عبد مناف.

اين بانوى جليل القدر؛ در طهارت و تقوا در ميان زنان قريشى؛ كم‏ نظير و سرآمد همگان بود. وى پـس از تولد حضرت محمّد(صلی الله علیه و آله) دو سـال و چهارماه و به روايتى شش سـال زندگى كرد و سرانجام؛ در راه بازگشت از سفرى كه به همراه تنها فرزندش؛ حضرت محمّد(صلی الله علیه و آله) و خادمه‏اش؛ ام ايمن جهت ديدار با اقوام خويش عازم يثرب (مدينه) شده بود؛ در مكانى به نام «ابواء» بدرود حيات گفت و در همـان جا مدفون گشت.

و چون عبدالله؛ پدر حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) دو ماه (و به روايتى هفت ماه) پيش از ولادت فرزندش از دنيا رفته بود؛ كفالت آن حضرت را جدش؛ عبدالمطلب به عهده گرفت. نخست وى را به ثويبه (آزاد شده ابولهب) سپرد تا وى را شير دهد و از او نگه‏دارى كند؛ ولی پـس از مدتى وى را به حليمه؛ دختر عبدالله بن حارث سعديه واگذار كرد. حليمه گرچه دايه آن حضرت بود؛ ولی به مدت پنج سـال براى وى مادرى كرد.

همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص)
همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص)

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله)

مدت رسالت و زمامدارى حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) : از ۲۷ رجب سـال چهلم عام الفيل (۶۱۰ ميلادى)؛ كه در سن چهل سالگى به رسالت مبعوث شده بود؛ تا ۲۸ صفر سـال يازدهم هجرى؛ كه رحلت فرمود؛ به مدت ۲۳ سـال عهده‏دار امر رسالت و نبوت بود. حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) علاوه بر رسالت؛ به مدت ده سـال امر زعامت و زمامدارى مسلمانان را پـس از مهاجرت به مدينه طيبه بر عهده داشت.

همسـر ان حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) :

۱. خديجه بنت خويلد.
۲. سوده بنت زمعه.
۳. عايشه بنت ابى بكر.
۴. امّ شريك بنت دودان.
۵. حفصه بنت عمر.
۶. ام حبيبه بنت ابى سفيان.
۷. امّ سلمه بنت عاتكه.
۸. زينب بنت جحش.
۹. زينب بنت خزيمه.
۱۰. ميمونه بنت حارث.
۱۱. جويريه بنت حارث.
۱۲. صفيّه بنت حىّ بن اخطب.

نخستين زنى كه افتخار همسـر ى حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) را يافت؛ خديجه بنت خويلد بود. حضرت محمّد(صلی الله علیه و آله) پيش از رسيدن به مقام رسالت؛ در سن ۲۵ سالگى با اين بانوى بزرگوار ازدواج نمود.

خديجه كبرى (سلام الله علیها) با موقعيت و اموال خويش؛ خدمات شايانى به پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) در اظهار رسالتش كرد. اين بانوى بزرگ؛ از افتخارات زنان عالم هست و در رديف زنان قدسى؛ شبیه مريم و آسيه؛ قرار دارد. حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) به احترام خديجه كبرى (سلام الله علیها) تا هنگامى كه وى زنده بود؛ با هيچ زن ديگرى وصلت نكرد. همو بود كه دردها و رنج‏هاى پيامبر(صلی الله علیه و آله) را؛ كه سران شرك و كفر مدقت آن حضرت مى‏كردند؛ تسلّى داده و او را در رسالت و نبوتش يارى می‏داد.

خديجه كبرى(سلام الله علیها) به خاطر مقام و منزلتى كه در اسلام به دست آورده بود؛ مورد لطف و عنايت ویژه پروردگار جهانيان قرار گرفت. به همين جهت روزى جبرئيل امين به محضر پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) شرفياب شد و بیان کرد: اى محمد! سلام خدا را به همسـر ت خديجه برسان. پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) به همسـر ش فرمود: اى خديجه! جبرئيل امين از جانب خداوند متعال متعال به تو سلام مى‏رساند. خديجه بیان کرد: «اللّه السّلام و منه السّلام و على جبرئيل السّلام».

حضرت خديجه (سلام الله علیها) در ايام همسـر ى با حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) از احترام ويژه رسول‏ خدا(صلی الله علیه و آله) برخوردار بود و پيامبر(صلی الله علیه و آله) نيز همسـر ى مهربان و وفادار براى او بود. آن حضرت پـس از وفات خديجه (در رمضان سـال دهم بعثت) همیشه از او به نيكى ياد می‏كرد

از عايشه؛ سومين حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) ؛ روايت شده است:

«كانَ رَسُولُ اللّهِ(صلی الله علیه و آله) لايَكادُ يَخْرُجُ مِنَ الْبَيْتِ حَتّى يَذْكُرَ خَديجَةَ فَيَحْسَنُ الثَّناءِ عَلَيْها؛ فَذَكَرها يَوْماً مِنَ الْاَيّامِ فَادْرَكَتْني الْغَيْرةَ؛ فَقُلْتُ: هَلْ كانَتْ اِلاّ عَجُوزاً وَقَدْ اَبْدَلَكَ اللّهُ خَيْراً مِنْها؛ فَغَضَبَ حَتّى‏ اهْتَزَّ مَقْدَمُ شَعْرِهِ مِنَ الغَضَبِ‏. (۱)

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) هيچ‏گاه از مسکن بيرون نمی‏رفت مگر اين كه يادى از خديجه مى‏كرد و از او به نيكى نام مى‏برد. يك روز كه حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) از خديجه (سلام الله علیها) ياد كرده و خوبى‏هاى او را بيان میكرد؛ غيرت زنانگى بر من غالب شد و به پيامبر(صلی الله علیه و آله) گفتم: آيا او يك پيرزن بيشتر بود و حال آن كه خداوند متعال بهتر از آن (يعنى عايشه) را به تو داده است؟ پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) از اين گفتار من؛ غضب گين شد؛ به طورى كه موهاى جلوى سرش از شدت غضب به حركت درآمد.

زندگـی نامه حضرت محمد (صلی الله علیه و آله)

همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص)
همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص)

فرزندان حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) :

الف) پسران ان حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) :

۱. قاسم. او پيش از بعثت پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) تولد يافت. از اين رو پيامبر(صلی الله علیه و آله) را ابوالقاسم ناميدند.

۲. عبدالله. اين كودك چون پـس از بعثت به دنيا آمده بود؛ وى را «طيّب» و «طاهر» مى‏گفتند.
۳. ابراهيم. او در اواخر سـال هشتم هجرى دیده به جهان گشود و در رجب سـال دهم هجرى وفات يافت.
عبدالله و قاسم از خديجه كبرى (سلام الله علیها) و ابراهيم از ماريه قبطيه دیده به جهان گشود ند. وهرسه آنان در سنين كودكى از دنيا رفتند.

ب) دختران حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) :

۱. زينب (سلام الله علیها) . ۲. رقيه (سلام الله علیها) . ۳. ام كلثوم (سلام الله علیها) . ۴. فـاطمه زهرا (سلام الله علیها) .

دختران حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) همگى از حضرت خديجه(سلام الله علیها) دیده به جهان گشود ند و تمام فرزندان رسول خدا(صلی الله علیه و آله) جز فـاطمه زهرا (سلام الله علیها) پيش از رحلت آن حضرت؛ از دنيا رفته بودند. تنها فرزندى كه از آن حضرت در وقـت رحلتش باقى مانده بود؛ فـاطمه زهرا(سلام الله علیها) ؛ آخرين دختر وى بود. اين بانوى مكرّمه؛ افتخار زنان عالم؛ بلكه همه انسان ‏ها و مورد تقديس و تكريم فرشتگان عرشى است . همو هست كه مادر سبطين و امّ الأئمة المعصومين(علیه السلام) است .

گرچه پيامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) به تمام خاندان مؤمن خويش علاقه‏مند بود؛ ولی در ميان همسـر انش بيش از همه؛ به خديجه كبرى (سلام الله علیها) و در ميان فرزندانش بيش از همه؛ به فـاطمه زهرا (سلام الله علیها) علاقه‏مند بوده و اظهار محبت و لطف میفرمود.

شـروع بعثت حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) :

محمد امين ( ص ) پیش از شب ۲۷ رجب در غار حرا به عبادت خدا و راز و نياز با آفريننده دنیا مي پرداخت و در عالم خواب رؤياهايی مي ديد راستين و مساوی با عالم واقع . روح بزرگش برای پذيرش وحی – کم کم – آماده مي شد .

درآن شب بزرگ جبرئيل فرشته وحی مأمور شد آياتی از قرآن را بر محمد ( ص ) خوانده شود و او را به مقام پيامبری مفتخر سازد . سن محمد ( ص ) در اين هنگام چهل سـال بود . در سکوت و تنهايی و دقت خاص به خالق يگانه دنیا جبرئيل از محمد ( ص ) خوهست اين آيات را خوانده شود : ” اقرأ باسم ربک الذی خلق . خلق الانسان من علق . اقرأ وربک الاکرم . الذی علم بالقلم . علم الانسان ما لم يعلم ” . يعنی : بخوان به نام پروردگارت که آفريد . او انسان را از خون بسته آفريد . بخوان به نام پروردگارت که گرامي تر و بزرگتر است . خدايی که نوشتن با قلم را به بندگان آموخت . به انسان آموخت آنچه را که نمي دانست .

زندگـی نامه حضرت محمد (صلی الله علیه و آله)

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) – از آنجا که امی و درس ناخوانده بود – گفت : من توانايی خواندن ندارم . فرشته او را سخت فشرد و از او خوهست که ” لوح ” را خوانده شود . ولی همـان پاسـخ را شنيد – در دفعه سوم – محمد ( ص ) احساس کرد مي تواند ” لوحی ” را که در دست جبرئيل هست بخواند . اين آيات سرشـروع مأموريت بسيار توانفرسا و مشکلش بود .

جبرئيل مأموريت خود را انجام داد و محمد ( ص ) نيز از کوه حرا پايين آمد و به سوی مسکن خديجه رفت . سرگذشت خود را برای همسـر مهربانش باز گفت . خديجه دانست که مأموريت بزرگ ” محمد ” شـروع شده است . او را دلداری و دلگرمی داد و گفت : ” قطعا خدای مهربان بر تو بد روا نمي دارد زيرا تو نسبت به خانواده و بستگانت مهربان هستی و به بينوايان کمک مي کنی و ستمديدگان را ياری مي نمايی ” . سپس محمد ( ص ) گفت : ” مرابپوشان ” خديجه او را پوشاند .

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) اندکی به خواب رفت . خديجه نزد ” ورقة بن نوفل ” عمو زاده اش که از دانايان عرب بود رفت ؛ و سرگذشت محمد ( ص ) را به او گفت . ورقه در پاسـخ دختر عموی خود چنين گفت : آنچه برای محمد ( ص ) پيش آمده هست شـروع پيغمبری هست و ” ناموس بزرگ ” رسالت بر او فرود مي آيد . خديجه با دلگرمی به مسکن بازگشت .

معراج حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) :

پيش از هجرت به مدينه که در ماه ربيع الاول سـال سيزدهم بعثت اتفاق افتاد؛ دو واقعه در زندگـی حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) پيش آمد که به ذکر مختصری از آن مي پردازيم : در سـال دهم بعثت “معراج ” پيغمبر اکرم (ص ) اتفاق افتاد و آن سفری بود که به امر خداوند متعال متعال و بهمراه امين وحی (جبرئيل ) و بر مرکب فضا پيمايی به نام “براق ” انجام شد.

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) اين سفر با شکوه را از مسکن ام هانی خواهر امير المومنين علـی (ع ) شـروع کرد و با همـان مرکب به سوی بيت المقدس يا مسجد اقصی روانه شد؛ و از بيت اللحم که زادگاه حضرت مسيح هست و منازل انبيا (ع ) ديدن فرمود.

سپس سفر آسمانی خود را شـروع نمود و از مخلوقات آسمانی و بهشت و دوزخ بازديد به عمل آورد؛ و در نتيجه از رموز و اسرار هستی و وسعت عالم خلقت و آثار قدرت بی پايان حق تعالی آگاه شد و به “سدرة المنتهي ” رفت و آنرا سراپا پوشيده از شکوه و جلال و عظمت ديد. سبعد از همـان راهی که آمده بود به زادگاه خود “مکه ” بازگشت و از مرکب فضا پيمای خود پيش از طلوع فجر در مسکن “ام هاني ” پائين آمد.

به عقيده شيعه اين سفر جسمانی بوده هست نه روحانی چنانکه برخـی گفته اند. در قرآن کريم در سوره عظیم الشأن “اسرا” از اين سفر با شکوه بدين صورت ياد شده هست : “منزه هست خدايی که شبانگاه بنده خويش را از مسجد الحرام تا مسجد اقصی که اطراف آن را برکت داده هست سير داد؛ تا آيتهای خويش را به او نشان دهد و خدا شنوا و بينهست “. در همين سـال و در شب معراج خداوند متعال دستور داده هست که امت پيامبر خاتم (ص ) هر شبانه روز پنج وعده نماز بخوانند و عبادت پروردگار دنیا نمايند؛ که نماز معراج روحانی مومن است .

همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص)
همه چیز درباره بیوگرافی حضرت محمد(ص)

اصحاب و ياران حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) :

پيامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) چه در مكّه معظمه و چه در مدينه؛ داراى اصحاب و ياران باوفايى بود كه برخى از آنان پيش از آن حضرت و برخى ديگر پـس از ايشان از دنيا رفتند و تعداد آنان به هزاران شخـص مى‏رسد. در اين جا به نام برخى از صحابه مشهور آن حضرت اشاره می‏شود:

۱. على بن ابى‏طالب(علیه السلام) .
۲. ابوطالب بن عبد المطلب.
۳. حمزة بن عبدالمطلب.

۴. جعفربن ابى‏طالب.

۵. عباس بن عبدالمطلب.
۶. عبداللّه بن عباس.
۷. فضل بن عباس.
۸. معاذبن جبل.
۹. سلمان فارسى.

۱۰. ابوذر غفارى (جندب بن جناده).
۱۱. مقداد بن اسود.
۱۲. بلال حبشى.
۱۳. مصعب بن عمير.

۱۴. زبير بن عوام.
۱۵. سعد بن ابى وقاص.

۱۶. ابو دجانه.
۱۷. سهل بن حنيف.
۱۸. سعد بن معاذ.
۱۹. سعد بن عباده.
۲۰. محمد بن مسلمه.
۲۱. زيد بن ارقم.
۲۲. ابو ايوب انصارى.
۲۳. جابر بن عبدالله انصارى.
۲۴. حذيفة بن يمان عنسى.
۲۵. خالد بن سعيد اموى.
۲۶. خزيمة بن ثابت انصارى.
۲۷. زيد بن حارثه.
۲۸. عبدالله بن مسعود.
۲۹. عمار بن ياسر.
۳۰. قيس بن عاصم.
۳۱. مالك بن نويره.

۳۲. ابوبكر بن ابى قحافه.
۳۳. عثمان بن عفان.
۳۴. عبدالله بن رواحه.
۳۵. عمر بن خطّاب.
۳۶. طلحة بن عبيدالله.
۳۷. عثمان بن مظعون.
۳۸. ابو موسى اشعرى.

۳۹. عاصم بن ثابت.
۴۰. عبدالرحمن بن عوف.
۴۱. ابوعبيده جراح.
۴۲. ابو سلمه.
۴۳. ارقم بن ابى ارقم.
۴۴. قدامة بن مظعون.
۴۵. عبدالله بن مظعون.
۴۶. عبيدة بن حارث.
۴۷. سعيد بن زيد.

۴۸. خَبّاب بن اَرَت.
۴۹. بريده اسلمى.
۵۰. عثمان بن حنيف.
۵۱. ابو هيثم تيهان.
۵۲. ابىّ بن كعب.

تاريخ و باعث رحلت حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) :

دوشنبه ۲۸ صفر؛ بنا به روايت بيشتر علماى شيعه و دوازدهم ربيع الاول بنا به قول اكثر علماى اهل سنّت؛ در سـال يازدهم هجرى؛ در سن ۶۳ سالگى؛ در مدينه بر اثر زهرى كه زنى يهودى به نام زينب در جريان نبرد خيبر به آن حضرت خورانيده بود. مشهور هست كه پيامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) در بيمارىِ وفاتش مى‏فرمود: اين بيمارى از آثار غذاى مسمومى هست كه آن زن يهودى پـس از فتح خيبر براى من آورده بود.

محل دفن حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) :

مدينه مشرفه؛ در سرزمين حجاز (عربستان سعودى كنونى) در همـان خانه‏اى كه وفات يافته بود. نیز اكنون مرقد مطهر آن حضرت؛ در مسجد النبى قرار دارد.

مطلب مرتبط:

چطور میشه فهمید بهشتی هستیم یا جهنمی

مشخصات جن در قران در قرآن چگونه است؟

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

CLOSE
CLOSE