loading...

حکم کثیر الشک در نماز چگونه است؟

حکم کثیر الشک در نماز چگونه است؟

حکم کثیر الشک در نماز چگونه است؟
حکم کثیر الشک در نماز چگونه است؟

در این مطلب می خواهیم برای شما حکم کثیر الشک در نماز چگونه است؟ توضیحاتی را برای شما آماده کرده ایم که می توانید با دنبال کردن ما تا انتهای این مطلب ما را همراهی کنید و اطلاعات لازم را در این زمینه کسب نمایید. در ادامه با ما باشید. کثیرالشک کیست کثیر الشک در غسل شرایط کثیر الشک کثیرالشک کیست خامنه ای کثیرالشک سیستانی کثیرالشک در وضو شک زیاد در نماز کثیرالشک در طهارت

کثیرالشک کیست کثیر الشک در غسل شرایط کثیر الشک کثیرالشک کیست خامنه ای کثیرالشک سیستانی کثیرالشک در وضو شک زیاد در نماز کثیرالشک در طهارت

 ۱- کَثِیرُ الشَّک یعنی «کسی که زیاد شک می کند ». ملاک آن در ادامه مطرح می شود .

۲-منظور از اعتنا نکردن به شک بوسیـله کثیر الشک این است که آن طرف را که به نفع اوست بگیرد، مثلًا چنان چه شک نماید سجده یا رکوع را به جا آورده؛ بنا بگذارد که به جا آورده است، هر چند از محل ّ آن ن قبلی است، یا چنان چه شک ّ نماید نماز صبح را دو رکعت خوانده یا سه رکعت، بنا بگذارد که دو رکعت خوانده می باشد.

اگر فردی در یک نماز سه مرتبه شک نماید

مسأله ۱۱۸۴ چنان چه کسی (۱) در یک نماز سه مرتبه شک نماید ، یا در سه نماز متوالی مثلًا در نماز صبح و ظهر و عصر شک نماید ، کثیر الشک است و ضمنا اگـر زیاد شک کردن وی از قهر یا ترس یا پریشانی حواس نباشد، به شک خود اعتنا نکند.

(۱) (فاضل:) میزان در تشخیص کثیر الشک عُرف است و چنان چه کسی..

(گلپایگانی:) مسأله چنان چه برای انسان حالتی پیدا شده باشد که نتواند سه نماز متوالی قطعا ّ خوانده شود کثیر الشک است و می بایست به شک ّ خود اعتنا نکند.

(خوئی، تبریزی:) مسأله کثیر الشک فردی است که عرفاً بگویند زیاد شک می کند یا این که حال وی به نحوی باشد که در هر سه نماز لا اقل ّ یک مرتبه شک نماید ؛ چنین فردی به شک خود اعتنا نکند.

(تبریزی: و لکن معتبر است زیادی شک ّ از جهت عارضه موقّتی مثل پریشانی خاطر از قهر و ترس نباشد.)

(صافی:) مسأله کثیر الشک فردی است که عرفاً بگویند زیاد شک می کند و بعید نمی بـاشد فردی هم که نتواند سه نماز متوالی قطعا بخواند، کثیر الشک باشد، که می بایست به شک خود اعتنا نکند.

(زنجانی:) مسأله کثیر الشک: فردی است که در هر سه نماز لا اقل یک مرتبه شک می کند ، چنین فردی به شک خود اعتنا نمی کند و فردی که عرفاً بگویند زیاد شک می کند و به این حد نباشد، بنا بر احتیاط واجب عمل شک را مثل شخص معمولی انجام داده و چنان چه شک وی در عدد رکعات باشد نماز را مجـدد نیز بخواند.

(سیستانی:) مسأله کثیر الشک فردی است که زیاد شک می کند به این معنی که بیشتر از معمول شک می کند با مقایسه حال وی با حال کسانی که مثل او می باشند از جهت بودن یا نبودن اسباب اغتشاش حواس؛ و اختصاص ندارد کثیر الشک به فردی که زیاد شک کردن عادت وی باشد، بلکه ضـروری است که در معرض عادت به کثرت شک باشد.

(مکارم:) مسأله «کثیر الشّک» یعنی فردی که زیاد شک می کند ، نبایستی به شک خود اعتنا نماید ، خواه در عدد رکعات نماز باشد، یا در اجزای نماز، یا شرایط نماز. کثیر الشک فردی است که بگویند زیاد شک می کند و چنان چه کسی در یک نماز سه مرتبه شک نماید یا در سه نماز متوالی شک نماید ، «کثیر الشک ّ» می باشد. هر گاه به خاطر یک حالت فوق العاده مثل بیماری ، قهر یا مصیبت موقّتاً گرفتار حالت کثرت شک شود، می بایست به شک ّ خود اعتنا کرده و مطابق احکام آن رفتار نماید .

(بهجت:) مسأله فردی که زیاد شک می کند ، نبایستی به شک ّ خود اعتنا نماید و کثیر الشک شدن به این است که مردم بگویند تو زیاد شک ّ می کنی؛ و زیاد شک کردن به این صورت محقّق می گـردد که در یک نماز سه مرتبه شک نماید ، یا در سه نماز متوالی مثلًا در نماز صبح و ظهر و عصر شک نماید .

کثیر الشک چنان چه در به جا آوردن چیزی شک نماید

مسأله ۱۱۸۵ کثیر الشک چنان چه در به جا آوردن چیزی شک نماید ، ضمنا اگـر به جا آوردن آن نماز را باطل نمی کند (۱) می بایست بنا بگذارد که آن را به جا آورده مثلًا چنان چه شک نماید که رکوع کرده یا نه می بایست بنا بگذارد که رکوع کرده است (۲) و چنان چه به جا آوردن آن، نماز را باطل می کند می بایست بنا بگذارد که آن را انجام نداده؛ مثلًا چنان چه شک نماید که یک رکوع کرده یا بیشتر، چون زیاد شدن رکوع نماز را باطل می کند ، می بایست بنا بگذارد که زیـادتر از یک رکوع نکرده می باشد.

(۱) (خوئی، سیستانی، زنجانی، تبریزی:) کثیر الشک چنان چه در به جا آوردن چیزی از اجزاء نماز شک نماید .. (بهجت:) ضمنا اگـر به جا نیاوردن آن نماز را باطل می کند ..

(۲) (خوئی، تبریزی، سیستانی، زنجانی:) و چنان چه در به جا آوردن چیزی شک نماید که نماز را باطل می کند ، مثل این که شک نماید که نماز صبح را دو رکعت خوانده یا سه رکعت، بنا را بر صحّت می گذارد.

(گلپایگانی، صافی:) مسأله هر گاه کثیر الشّک در به جا آوردن چیزی شک نماید ، می بایست بنا بگذارد که آن را به جا آورده مگر این که چنان چه آن را به جا آورده باشد نماز باطل باشد که در این صورت، می بایست بنا بگذارد که آن را انجام نداده، مثلًا چنان چه شک نماید که یک رکوع کرده یا بیشتر، چون با زیاد شدن ِ رکوع، نماز باطل است، می بایست بنا بگذارد که زیـادتر از یک رکوع نکرده می باشد.

(فاضل:) مسأله کثیر الشک چنان چه در به جا آوردن چیزی شک نماید می بایست بنا را بر این بگذارد که آن فعل را انجام داده است و نماز را ادامه دهد مثلًا چنان چه شک نماید که سجده کرده یا خیر بنا بگذارد که انجام داده است و چنان چه شک نماید که دو رکعت خوانده است یا سه رکعت بنا بگذارد که سه رکعت خوانده است و چنان چه بنا بر انجام آن فعل نماز باطل می گـردد بنا بگذارد که آن را انجام نداده است مثلًا چنان چه در نماز صبح شک نماید که دو رکعت خوانده یا سه رکعت بنا بگذارد که دو رکعت خوانده و نماز را همـه نماید .

(مکارم:) مسأله منظور از اعتنا نکردن به شک این است که آن طرف را که به نفع اوست بگیرد، مثلًا چنان چه شک نماید سجده یا رکوع را به جا آورده؛ بنا بگذارد که به جا آورده است، هر چند از محل ّ آن ن قبلی است، یا چنان چه شک ّ نماید نماز صبح را دو رکعت خوانده یا سه رکعت، بنا بگذارد که دو رکعت خوانده می باشد.

فردی که در یک چیز نماز زیاد شک می کند

مسأله ۱۱۸۶ فردی که در یک چیز نماز زیاد شک می کند (۱)، ضمنا اگـر در چیزهای دیگر نماز شک نماید (۲) می بایست به دستور آن عمل نماید (۳)، مثلًا فردی که زیاد شک می کند سجده کرده یا نه، چنان چه در به جا آوردن رکوع شک نماید می بایست به دستور آن رفتار نماید یعنی چنان چه ایستاده (۴) رکوع را به جا آورد و چنان چه به سجده رفته، اعتنا نکند.

(۱) (سیستانی:) به طوری که بیشتری شک از مختصّات آن چیز حساب شود..

(مکارم:) مثلًا در حمد و سوره..

(۲) (نوری:) بطور معمول شک نماید ..

(۳) (مکارم:) [و] فقط دربـاره ی که زیاد شک می کند اعتنا نخواهد کرد. [ انتهـا مسأله]

(۴) (خوئی، تبریزی، زنجانی، سیستانی:) چنان چه به سجده نرفته.. (فاضل:) چنان چه هنوز ایستاده..

فردی که در نماز مخصوصی مثلًا در نماز ظهر زیاد شک می کند

مسأله ۱۱۸۷ فردی که (۱) در نماز مخصوصی مثلًا در نماز ظهر زیاد شک می کند (۲) چنان چه در نماز دیگر مثلًا در نماز عصر شک نماید ، می بایست به دستور شک رفتار نماید.

این مسأله، در رساله آیت اللّه بهجت نیست

(۱) (سیستانی:) فردی که همیشه..

(۲) (سیستانی:) به طوری که کثرت شک از مختصات آن شمرده می شود ..

(مکارم:) تنها در آن می بایست اعتنا نکند. [ انتهـا مسأله]

کسی که وقتی (۱) در جای مخصوصی نماز میخواند

مسأله ۱۱۸۸ فردی که وقتی (۱) در جای مخصوصی نماز میخواند زیاد شک می کند (۲)، چنان چه در غیر آنجا نماز خوانده شود و شکی برای وی پیش آید به دستور شک عمل نماید.

این مسأله، در رساله آیت اللّه بهجت نیست

(۱) (خوئی، زنجانی، سیستانی:) فردی که تنها وقتی..

(۲) (سیستانی:) به همـان نحو که در مسأله پیش آمد..

(مکارم:) مسأله چنان چه کسی در محل مخصوصی (مثلًا وقتی در میـان جمع نماز میخواند ) زیاد شک ّ می کند تنها در همـان جا اعتنا به شک خود نمی کند .

چنان چه انسان شک نماید که کثیر الشک شده یا نه

مسأله ۱۱۸۹ چنان چه انسان شک نماید که کثیر الشک شده یا نه (۱)، می بایست به دستور شک عمل نماید (۲). و کثیر الشک تا وقتی یقین نکند (۳) که به حال معمولی مردم برگشته می بایست به شک خود اعتنا نکند.

(۱) (فاضل:) یعنی چون نمی داند که آیا در سه نماز قبلی شک کرده تا کثیر الشک باشد یا تنها در دو نماز قبلی شک کرده تا کثیر الشک نباشد..

(۲) (مکارم:) بنا می گذارد بر این که کثیر الشّک نشده..

(۳) (زنجانی:) تا وقتی اطمینان نکند..

کسی که زیاد شک می کند

مسأله ۱۱۹۰ فردی که زیاد شک می کند چنان چه شک نماید رکنی را به جا آورده یا نه و اعتنا نکند پـس یادش بیاید که آن را به جا نیاورده، ضمنا اگـر مشغول رکن پـس نشده، می بایست آن را به جا آورد (۱) و چنان چه مشغول رکن پـس شده نمازش باطل است (۲)، مثلًا چنان چه شک نماید رکوع کرده یا نه و اعتنا نکند، ضمنا اگـر پیش از سجده یادش بیاید که رکوع نکرده ، می بایست رکوع نماید و چنان چه در سجده یادش بیاید، نمازش باطل است (۳).

این مسأله، در رساله آیت اللّه بهجت نیست

(۱) (سیستانی:) می بایست آن رکن را و آن چه پـس از آن است به جا آورد..

(۲) (مکارم:) سایـر مسأله ذکر نشده.

(سیستانی:) بنا بر احتیاط باطل می باشد. .

(۳) (خوئی، تبریزی، سیستانی:) ضمنا اگـر پیش از سجده دوّم یادش بیاید که رکوع نکرده ، می بایست برگردد و رکوع نماید و چنان چه در سجده دوّم یادش بیاید، نمازش باطل است (سیستانی: بنا بر احتیاط).

(گلپایگانی، صافی:) ضمنا اگـر پیش از سجده دوّم یادش بیاید که رکوع نکرده ، می بایست برگردد و رکوع نماید و نماز را همـه نماید و احتیاط مستحب آن است که نماز را مجـدد بخواند و چنان چه در سجده دوّم یادش بیاید، نمازش باطل می باشد.

(زنجانی:) مسأله فردی که زیاد شک می کند ، چنان چه شک نماید دو سجده را انجام داده یا نه، و اعتنا نکند و پـس یادش بیاید که آنان را انجام نداده، ضمنا اگـر مشغول رکوع رکعت پـس نشده می بایست آنها را به جا آورد و ضمنا اگـر مشغول رکوع شده نمازش باطل است، و چنان چه شک نماید که رکوع را انجام داده یا نه، و اعتنا نکند و پـس یادش بیاید که آن را انجام نداده، ضمنا اگـر پیش از سر گذاشتن به زمین برای سجده دوّم یادش بیاید می بایست برگردد و آن را انجام دهد و چنان چه پـس از سر گذاشتن به زمین برای سجده دوم یادش بیاید، به احتیاط واجب دو سجده را نادیده گرفته و پـس از انجام رکوع و سجود نماز را همـه نماید و پـس از آن نماز را مجـدد به جا آورد.

فردی که زیاد شک می کند چنان چه شک نماید چیزی را که رکن نمی بـاشد به جا آورده

اشاره

مسأله ۱۱۹۱ فردی که زیاد شک می کند ، چنان چه شک نماید چیزی را که رکن نمی بـاشد به جا آورده یا نه و اعتنا نکند و پـس یادش بیاید که آن را به جا نیاورده، ضمنا اگـر از محل به جا آوردن آن ن قبلی باید آن را به جا آورد (۱) و چنان چه از محل آن قبلی (۲) نمازش درست است (۳)، مثلًا چنان چه شک نماید که حمد خوانده یا نه و اعتنا نکند، ضمنا اگـر در قنوت یادش بیاید که حمد نخوانده، می بایست بخواند (۴) و چنان چه در رکوع یادش بیاید نماز وی درست می باشد.

این مسأله، در رساله آیت اللّه بهجت نیست

(۱) (سیستانی:) می بایست آن را و آن چه پـس از آن است به جا آورد..

(۲) (فاضل:) یعنی وارد رکن پـس شده..

(۳) (مکارم:) سایـر مسأله ذکر نشده.

(۴) (سیستانی:) می بایست حمد و سوره عظیم الشأن را بخواند..

مسأله اختصاصی

(مکارم:) مسأله ۱۰۶۸ افـراد وسواسی می بایست به یقین و شک ّ خود عمل نکنند بلکه مطابق افـراد معمولی عمل کنند خواه یقین برای آنان حاصل گـردد یا نه، و الّا در اکثر مسائـل نمازشان باطل خواهد بود.

مطلب مرتبط:

چشم چرانی در اسلام چه حکمی دارد

اجرای حکم شلاق سارقان شهرستان خاش

کلمات کلیدی مرتبط

  • حکم کسی که در نماز کثیر الشک است

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

CLOSE
CLOSE